Pjesë nga fjalimi i sotëm i Kryetarit Shaqir Totaj në Akademinë solemne me rastin e kremtës së 148-vjetorit të themelimit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit:
Të nderuar përfaqësues të institucioneve,
Të nderuar mysafirë,
Të dashur qytetarë,
Sot, në këtë qytet që historia e zgjodhi për të folur në emër të kombit shqiptar, përkujtojmë 148-vjetorin e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.
Por përvjetorët nuk janë të rëndësishëm vetëm sepse na kujtojnë një datë. Ata janë të rëndësishëm sepse na detyrojnë të ndalemi për një çast dhe të pyesim veten: Çfarë kemi mësuar nga ata që ishin para nesh dhe çfarë po u lëmë atyre që do të vijnë pas nesh?
Në vitin 1878, burrat e Lidhjes nuk e dinin se si do të dukej e ardhmja. Nuk kishin garanci për sukses. Nuk kishin siguri se përpjekja e tyre do të shpërblehej. Por kishin diçka që shpesh mungon edhe në kohët moderne: kishin guximin të mendojnë për brezat që ende nuk kishin lindur. Ndoshta ky është mësimi më i madh që na jep Lidhja Shqiptare e Prizrenit.
Ajo nuk ishte vetëm një reagim ndaj rrethanave të kohës. Ishte një akt besimi në të ardhmen. Ishte vendimi i një brezi që të mos jetonte vetëm për veten, por edhe për ata që do të vinin pas.
Sot, pas 148 vitesh, sfidat tona janë të tjera. Nuk përballemi me të njëjtat rreziqe që përballuan ata. Por, përballemi me pyetje po aq të rëndësishme.
A po ndërtojmë institucione që zgjasin më shumë se mandatet tona?
A po edukojmë breza që e njohin historinë, por që nuk mbesin peng i saj?
A po krijojmë mundësi që të rinjtë ta shohin të ardhmen e tyre këtu, në vendin e tyre?
A po e përdorim lirinë që trashëguam për të ndërtuar një shoqëri më të drejtë, më të zhvilluar dhe më njerëzore?
Këto janë pyetjet që e mbajnë të gjallë frymën e Lidhjes.
Sepse Lidhja nuk jeton vetëm në libra, dokumente apo muze. Ajo jeton në mënyrën se si ne vendosim të sillemi me njëri-tjetrin. Jeton në përgjegjësinë që tregojmë ndaj komunitetit tonë. Jeton në aftësinë tonë për të bashkëpunuar edhe kur kemi dallime. Jeton në vendosmërinë për të ndërtuar, e jo vetëm për të kritikuar.
Në një kohë kur bota ndryshon me shpejtësi të jashtëzakonshme, kur teknologjia po transformon mënyrën se si jetojmë dhe punojmë, një gjë mbetet e pandryshueshme: asnjë shoqëri nuk mund të ecë përpara pa identitet, pa vlera dhe pa një qëllim të përbashkët.
Pikërisht këtu qëndron aktualiteti i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit. Ajo na kujton se përparimi nuk matet vetëm me atë që ndërtojmë me duart tona, por edhe me atë që ndërtojmë në vetëdijen tonë. Se zhvillimi nuk është vetëm çështje infrastrukture, por edhe çështje karakteri. Dhe se forca e një kombi nuk buron vetëm nga pasuria e tij, por nga aftësia për të ruajtur unitetin, dinjitetin dhe besimin tek vetja.
Prandaj, sot, nderimi më i mirë që mund t’i bëjmë Lidhjes Shqiptare të Prizrenit nuk është vetëm kujtesa. Është përgjegjësia.
Përgjegjësia për të ndërtuar një Prizren që frymëzon.
Një Kosovë që zhvillohet.
Dhe një të ardhme ku brezat që vijnë pas nesh do të mund të thonë se ne ishim të denjë për trashëgiminë që morëm.
Le të mos jemi vetëm ruajtës të historisë sonë.
Le të jemi vazhdues të saj.
Urime 148-vjetori i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit!
Lavdi burrave dhe grave që e mbajtën gjallë idealin kombëtar.
Dhe qoftë gjithmonë i bekuar Prizreni, qyteti ku historia u shndërrua në vizion për të ardhmen.
